ترکیبی از «حسن» و «یوسف»
پسرانه / عربی، عبری
(احتمالی) ترکیبی از «حسن» (نیکو) و «جان» (جان و روان). معنی «حسن»: عربی
پسرانه / عربی، عبری
از «حسن» و «علی». معنی «حسن»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسن» (نیکو) و «قلی» (بنده
پسرانه / عربی، ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حسن» (نیکو) و «مراد» (خواسته و آرزو). معنی «حسن»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) شکل دیگری از «حسن» (در گویش عربی). معنی «حسن»: عربی
پسرانه / عربی
محاسبه‌گر و بزرگوار، صفت از ریشه‌ی عربی حسب (حساب کردن) [از القاب خداوند]
پسرانه / عربی
دارنده‌ی نام و شرف و بزرگی، زنِ شریف در اصل و نسب
پسرانه / عربی
زیبا، نیکو، از ریشه‌ی عربی حسن
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «اصغر». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «اکبر» (بزرگ‌تر). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) از «حسین» و «بخش»
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «بردی» (داد
پسرانه / عربی، ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «بهروز». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، فارسی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «بیگ» (بزرگ
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «پاشا» (سرور
پسرانه / عربی، ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «خان» (بزرگ و سرور
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «داد». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) از «حسین» و «دار». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «رحیم» (مهربان). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
از نام‌های مرکب، حسین و رضا
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «سالار». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، فارسی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «عتی». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «فربد» (دارنده‌ی فر و شکوه). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، فارسی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «قلیچ» (شمشیر
پسرانه / عربی، ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «محمد» (ستوده). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «ناصر». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «نظری» (منسوب به نظر). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «هادی» (راهنما). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
از «حسین» و «جان». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، عبری
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «عباس» (شیر بیشه). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
از نام‌های مرکب، حسین و علی
پسرانه / عربی
از «حسین» و «قلی» (بنده). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «گل» (گل). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی، فارسی
(احتمالی) ترکیبی از «حسین» (نیکوی کوچک) و «مراد» (خواسته و آرزو). معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
از «حسین» و «مهدی». معنی «حسین»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) منسوب به «حسین»
پسرانه
(احتمالی) ترکیبی از «حشمت» و «علی» (بلندمرتبه). معنی «حشمت»: عربی
پسرانه / عربی
جای محکم و استوار، اسم تصغیر از ریشه‌ی حصن
پسرانه / عربی
(احتمالی) ترکیبی از «حضرت» و «الله» (خدا). معنی «حضرت»: قرب
پسرانه
(احتمالی) ترکیبی از «حضرت» و «بردی» (داد
پسرانه / ترکی
(احتمالی) «حضرت قلی» یعنی بنده حضرت
پسرانه / ترکی
(احتمالی) از «حضرت» و «علی». معنی «حضرت»: قرب
پسرانه / عربی
از «حضرت» و «قلی» (بنده). معنی «حضرت»: قرب
پسرانه / ترکی
دارنده، کسی که حفظ کرده، صفت از ریشه‌ی حفظ
پسرانه / عربی
ترکیبی از «حفیظ» و «رحمان». معنی «حفیظ»: عربی
پسرانه / عربی
(احتمالی) «حق بردی» یعنی خدا داد
پسرانه / ترکی
ترکیبی از «حق» و «قلی». معنی «قلی»: ترکی
پسرانه / ترکی
(احتمالی) از «حق» و «نظر»؛ نگاه حق. معنی «نظر»: عربی؛ نگاه
پسرانه / عربی
(احتمالی) حق‌پرست، خداپرست
پسرانه / فارسی
(احتمالی) سزاوار، دارای حق
پسرانه / فارسی
(احتمالی) از «حق» (خدا
پسرانه / عربی
ترکیبی از «حق» و «مراد». معنی «مراد»: عربی؛ آرزو و خواسته
پسرانه / عربی
(احتمالی) خدا داد (حق وردی)
پسرانه / ترکی
(احتمالی) خدا داد (حق ویردی)
پسرانه / ترکی
(احتمالی) ترکیبی از «حکم» و «الله» (خدا). معنی «حکم»: داوری
پسرانه
(احتمالی) ترکیبی از «حکم» و «اله» (خدا). معنی «حکم»: داوری، قضاوت. منشور، فرمان.امر، فرمایش
پسرانه
دانش و فرزانگی
پسرانه / عربی
اسم دختر با حرف ح (۱۵۸ اسم)