معنی اسم شهابالدین

شهابالدین در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): نورِ دین، آن که وجودش برای دین تابناک است؛ (2- اَعلام) (1) شهاب الدین عبدالله کرمانی[:قرن 8و 9هجری] خوشنویس، شاعر و ادیب و موسیقیدان ایرانی، جانشین علیشیر نوایی در وزارت سلطان حسینی بایقرا؛ (2) شهاب الدین عمرابن محّمد(:شهاب الدین سهروردی) [632 539- قمری] صوفی ایرانی، از پیشوایان فرقه‌ی سهروردیه، مؤلف عوارف المعارف به عربی؛ (3) شهاب الدین همدانی[:قرن 8هجری] صوفی و روحانی ایرانی مقیم هند، مؤلف ذخیره الملوک؛ (4) شهاب الدین یحیی بن حبش =(:شیخ اشراق) [حدود 587 550- قمری] فیلسوف ایرانی بنیانگذار فلسفه‌ی اشراق.در حلب از سوی فقیهان به الحاد متهم شد و به فرمان صلاح الدین ایوبی او را کشتند.از آثار اوست:حکمت اشراق.تلویحاتَ، مشارع و مطارحات و هیاِکل نور.همه به عربی و داستان‌های عرفانی به فارسی از جمله:آواز پر جبرئیل، روزی با جماعت صوفیان، عقل سرخ و لغت موران؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: شهاب دین؛ نام سهروردی (شهاب‌الدین).

شهابالدین اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر شهابالدین ۴۰۳ و ابجد صغیر آن ۷ است.