رفتن به محتوا
نوزاد

اسم دوقلو

۱۴۴ جفت اسم که با یک حرف شروع می‌شوند و به یک آوا ختم می‌شوند.

اسم دوقلوها وقتی خوش می‌نشیند که با هم بخوانند. هر جفت این صفحه با یک حرف شروع می‌شود و دو حرف آخرش یکی است، مثل «آیلین و آیدین» یا «پریا و پوریا». همه از فهرست نام‌های ثبت احوال‌اند و معنی‌شان در فرهنگ‌های نام آمده است. معنی کامل هر اسم در صفحه‌ی خودش است.

اسم دوقلوی دختر و پسر

  • آندیا و ارشیا

    آندیا: نام همسر بابلی اردشیر درازدست شهریار هخامنشی است · ارشیا: تخت و اورنگ شاهان

  • آوین و آتین

    آوین: (1- آو= آب +ین (پسوند نسبت)) · آتین: موجود شده

  • افسانه و ایمانه

    افسانه: از نام‌های امروزی · ایمانه: از «ایمان» با پسوند نسبت فارسی «ه» به معنای منسوب به ایمان و باایمان

  • بشارت و بصیرت

    بشارت: از ریشه‌ی «ب ش ر» به معنای مژده دادن · بصیرت: بینایی

  • بوستان و بارمان

    بوستان: از نام‌های زنان · بارمان: محترم

  • بینا و برنا

    بینا: دانا و بیننده · برنا: جوان

  • پریان و پهلوان

    پریان: این واژه را می‌توان جمع «پری» با نشانه‌ی «ان» دانست · پهلوان: نام هشتمین نیای اسپهبد بختیار پسر شاه

  • پوران و پژمان

    پوران: سرخرو · پژمان: «پژمان» در فارسی کهن به معنای اندوهگین

  • پینار و پایدار

    پینار: چشمه · پایدار: از «پای» و «دار» (بن مضارع داشتن)

  • تسنیم و تمیم

    تسنیم: نام چشمه‌ای در بهشت که در قرآن آمده است · تمیم: کامل در آفرینش

  • تمنا و توانا

    تمنا: مصدر از ریشه‌ی «م ن ی» به معنی آرزو کردن و خواستن چیزی با فروتنی · توانا: دارای قدرت انجام کار

  • ثمر و ثامر

    ثمر: از ریشه‌ی «ث م ر» به معنای میوه و بر درخت · ثامر: مثمر

  • ثمن و ثامن

    ثمن: بها · ثامن: هشتم

  • جنان و جاویدان

    جنان: بهشت · جاویدان: همیشگی

  • حرمت و حکمت

    حرمت: از ریشه‌ی «ح‌رم» به معنی آنچه پاس داشتنش بایسته است و تجاوز به آن روا نیست · حکمت: معرفت به مسائل

  • خلود و خشنود

    خلود: همیشه باقی ماندن · خشنود: از پهلوی «خْشنود» و ریشه‌ی اوستایی «خشنو» به معنای خشنود کردن و رضایت است

  • درخشان و دهقان

    درخشان: صفت فاعلی از «درخشیدن» با پسوند «ان» · دهقان: کشاورز

  • دلدار و دینیار

    دلدار: عاشق · دینیار: یار و یاور و مددکار دین

  • دینا و دانا

    دینا: پسندیده · دانا: دارای عقل و تجربه

  • روژان و رامان

    روژان: روزها · رامان: نام پیشکار کشسب داد

  • روشان و رایان

    روشان: (= روشن) ( · رایان: نام کوهی در حجاز و نام شهری و روستایی است

  • ریحان و رادمان

    ریحان: گیاهی خوشبو از خانواده ی نعناع که مصرف خوراکی و دارویی دارد · رادمان: رادمنش

  • ژاسمین و ژوبین

    ژاسمین: (= ژاسمن) · ژوبین: ژوپین

  • سازگار و ستار

    سازگار: از «ساز» (بن مضارع «ساختن» و «سازیدن») و پسوند «گار» · ستار: پوشاننده (عیب‌ها)

  • سعاد و سجاد

    سعاد: نام زن محبوبی در عرب · سجاد: بسیار سجده کننده

  • سمیه و سعدیه

    سمیه: نام مادر عمار بن یاسر و اولین زن شهیده در صدر اسلام · سعدیه: خوشبخت

  • شادان و شادمان

    شادان: از «شاد» و پسوند «ان» که صفت یا قید حالت می‌سازد · شادمان: خوشحال

  • شرمین و شروین

    شرمین: شرمگین · شروین: نام قلعه‌ی شروان

  • شهرناز و شهباز

    شهرناز: نام دختر جمشید که او را با خواهرش ارنواز به ایوان ضحاک بردند و ضحاک او را از جادویی بپرورد و کژی و بدخویی آموخت و چون فریدون به کاخ ضحاک درآمد فرمان داد تا او و ارنواز را از شبستان ضحاک به در آورند و به راه یزدان رهنمون گشتند · شهباز: عقاب

  • صحرا و صدرا

    صحرا: دشت · صدرا: برترین

  • صغری و صبری

    صغری: مؤنث «اصغر» از ریشه‌ی «ص غ ر» · صبری: شکل دیگری از «صبریه»

  • عطرین و عابدین

    عطرین: (عطر +ین (پسوند نسبت)) · عابدین: «عابدین» صورت جمع «عابد» در حالت نصب و جر است

  • فروزان و فریمان

    فروزان: آنچه بر اثر سوختن روشنایی دهد · فریمان: نام شهری در خراسان

  • فرین و فرزین

    فرین: دارای فرّ و شکوه · فرزین: =(1- فرزان)

  • فوژان و فرقان

    فوژان: فریاد · فرقان: جداکننده حق از باطل

  • کژال و کمال

    کژال: در بعضی از نامنامه‌ها زیباروی سیاه چشم معنا شده است(؟) · کمال: کامل

  • کیمیا و کیا

    کیمیا: ماده ای که مس را به طلا تبدیل می کند · کیا: پادشاه با قدرت

  • لیان و لقمان

    لیان: درخشان · لقمان: سوره‌ی سی و یکم از قرآن کریم دارای سی و چهار آیه

  • مروارید و مؤید

    مروارید: از نام‌های زنده رواج میان بانوان زرتشتی · مؤید: تأیید کننده

  • مهرنگار و مازیار

    مهرنگار: نام زن یزدگرد ت ریخ یز · مازیار: سردار ماد در لشکر کورش

  • مهشاد و میعاد

    مهشاد: دارنده شادی بسیار · میعاد: محل بازگشتن

  • نرمین و نقشین

    نرمین: (نرم +ین (پسوند نسبت)) 1- لطافت و لطیف بودن · نقشین: دارای نقش

  • نسرین و نوین

    نسرین: گل نسرین · نوین: دارای حالت یا کیفیت نو

  • نیکدخت و نوبخت

    نیکدخت: نامی مرکب از «نیک» و «دخت» · نوبخت: ١- از نام‌های دوران ساسانی

  • والیه و وجیه

    والیه: حاکم و پادشاه و سلطان (زن) · وجیه: خوشرو

  • هدی و هادی

    هدی: بیان · هادی: راهنما

  • یاسمین و یمین

    یاسمین: (= یاسمن) · یمین: دست راست

  • یسنا و یونا

    یسنا: هم ریشه با یشت · یونا: «خداوند می‌دهد»

اسم دوقلوی دختر

  • آتریسا و آتوسا

    آتریسا: آتشگون · آتوسا: دارنده‌ی پاهای زیبا

  • آرنیکا و الیکا

    آرنیکا: نام گیاهی دارویی با گل زرد · الیکا: هل

  • افسانه و آدینه

    افسانه: از نام‌های امروزی · آدینه: روز جمعه

  • باوان و بیان

    باوان: خانه ی پدری · بیان: سپیده دم

  • بهاران و بیریوان

    بهاران: هنگام بهار · بیریوان: شیردوش

  • بهیه و باقیه

    بهیه: تابان · باقیه: مؤنث «باقی» و اسم فاعل از ریشه‌ی ب‌ق‌ی به معنای ماندن و پایداری است

  • پرژین و پارمین

    پرژین: پرچین · پارمین: در فهرست رسمی «پارمین» از «پار» و «مین» دانسته شده و به معنای پاره‌ای از بلور آمده است

  • پریدخت و پوراندخت

    پریدخت: نام دختر سام · پوراندخت: این نام در اصل بوران دخت است

  • پریزاد و پریشاد

    پریزاد: پریزاده · پریشاد: زیبا روی شاد و خرم

  • ترلان و توران

    ترلان: شهباز · توران: دام بان

  • جلیله و جمیله

    جلیله: مؤنث «جلیل» از ریشه‌ی «ج ل ل» به معنای بزرگ · جمیله: زیبارو

  • جنان و جیران

    جنان: بهشت · جیران: آهو

  • حاتمه و حلیمه

    حاتمه: صورت مؤنث «حاتم» از ریشه‌ی «ح ت م» به معنای قطعی کردن و داوری · حلیمه: زن خویشتن دار

  • حانیه و حوریه

    حانیه: مهربان · حوریه: زن سفید پوست و زیباروی

  • حسیبه و حبیبه

    حسیبه: دارنده‌ی نام و شرف و بزرگی · حبیبه: مؤنث «حبیب» از ریشه‌ی ح ب ب

  • دلنیا و دالیا

    دلنیا: اطمینان · دالیا: نوعی از گلِ کوکب

  • راضیه و رقیه

    راضیه: اسم فاعل مؤنث از ریشه‌ی ر ض ی · رقیه: بنده

  • رافعه و ربیعه

    رافعه: مؤنث «رافع» از ریشه‌ی «ر-ف-ع» به معنای بالا بردن · ربیعه: از ریشه‌ی رب‌ع است که هم معنای «چهار» دارد و هم معنای بهار

  • رشیده و راشده

    رشیده: مؤنث «رشید» از ریشه‌ی ر ش د · راشده: راهنمایی شده

  • زرینه و زمانه

    زرینه: (= زرین) · زمانه: از «زمان» با «ه»

  • سامینا و ساینا

    سامینا: مانند مینا · ساینا: نام خاندانی از موبدان زرتشتی

  • سانا و سنا

    سانا: آسان · سنا: «سناء» به معنی روشنایی و درخشش

  • ساهره و ستاره

    ساهره: بیدار (زن) · ستاره: ستاره

  • شادلین و شرمین

    شادلین: نامی تازه که جزء نخست آن «شاد» به معنای خرم و خوشحال است · شرمین: شرمگین

  • شمین و شیرین

    شمین: فرهنگ‌های نام آن را از «شم» (عربی · شیرین: ١- نام معشوقهُ خسرو پرویز و فرهاد ٢- نام دختری در ویس و رامین

  • شهرناز و شهناز

    شهرناز: نام دختر جمشید که او را با خواهرش ارنواز به ایوان ضحاک بردند و ضحاک او را از جادویی بپرورد و کژی و بدخویی آموخت و چون فریدون به کاخ ضحاک درآمد فرمان داد تا او و ارنواز را از شبستان ضحاک به در آورند و به راه یزدان رهنمون گشتند · شهناز: از «شه» (کوتاه‌شده‌ی شاه) و «ناز» ساخته شده و معنای لفظی آن «ناز شاه» یا «نازِ شاهانه» است

  • صابره و صبوره

    صابره: مؤنث «صابر» از ریشه‌ی «ص ب ر» · صبوره: از «صبور» با «ه» پایانی که در فارسی برای ساخت نام زنانه به کار رفته است

  • صبریه و صفیه

    صبریه: از «صبر» و پسوند نسبت «یّه» · صفیه: دوست مخلص و راستین

  • صدری و صغری

    صدری: منسوب به صدر · صغری: مؤنث «اصغر» از ریشه‌ی «ص غ ر»

  • عاصفه و عفیفه

    عاصفه: مؤنث «عاصف» از ریشه‌ی «ع ص ف» · عفیفه: مؤنث «عفیف» از ریشه‌ی «ع‌ف‌ف» به معنی پاک‌دامن و پرهیزگار

  • عالمه و عظیمه

    عالمه: دانشمند (زن) · عظیمه: مؤنث «عظیم» از ریشه‌ی ع ظ م

  • عطیه و عطریه

    عطیه: از ریشه‌ی «ع ط و» به معنای بخشیدن · عطریه: از «عطر» به معنی بوی خوش با پسوند نسبت «یه»

  • فادیه و فوزیه

    فادیه: زنِ نجات دهنده · فوزیه: زن پیروز در هر کار و امری

  • فرانه و فرزانه

    فرانه: پروانه · فرزانه: دارای ِخَرد و پختگیِ

  • فرخنده و فریده

    فرخنده: از نام‌های رواج · فریده: مؤنث «فرید» از ریشه‌ی «ف ر د»

  • کاظمه و کریمه

    کاظمه: «کاظمه» صورت مؤنث «کاظم» و اسم فاعل از ریشه‌ی «ک ظ م» به معنای فروخوردن خشم است · کریمه: مؤنث «کریم» از ریشه‌ی «ک ر م» به معنای بزرگواری و بخشندگی

  • گلافشان و گلستان

    گلافشان: افشاننده‌ی گل یا ریزنده‌ی گل · گلستان: باغ گل

  • گلبهار و گلعذار

    گلبهار: گل فصل بهار · گلعذار: از «گل» و «عذار»

  • گلچهر و گلمهر

    گلچهر: از نام‌های رواج · گلمهر: ترکیبی از «گل» (گل) و «مهر» (مهر و دوستی)

  • لیدیا و لیلیا

    لیدیا: (= لیدی · لیلیا: شب

  • متینه و محسنه

    متینه: صورت مؤنث «متین» از ریشه‌ی «م ت ن» به معنای استواری و سختی · محسنه: «محسنه» صورت مؤنث «محسن» و اسم فاعل باب افعال از ریشه‌ی «ح س ن» (نیکی) است و معنای زن نیکوکار و احسان‌کننده دارد

  • مهرآسا و مهیسا

    مهرآسا: از «مهر» و پسوند شباهت «آسا» ساخته شده است · مهیسا: (َمه‌ی +سا (پسوند شباهت)) (= مهسا)

  • مهرسا و مهسا

    مهرسا: از «مهر» (خورشید · مهسا: همچون ماه

  • نادره و نیره

    نادره: بی‌مانند · نیره: روشن

  • نارین و نگین

    نارین: (نار +ین (پسوند نسبت)) 1- · نگین: شانس

  • نرمین و نسرین

    نرمین: (نرم +ین (پسوند نسبت)) 1- لطافت و لطیف بودن · نسرین: گل نسرین

  • هانیه و هادیه

    هانیه: شادمان · هادیه: شکل دیگری از «هادی» یا «هدیه»

  • هلیا و هانیا

    هلیا: (از یونانی -heliade(1 · هانیا: (هانی +ا (پسوند نسبت)) 1- منسوب به هانی

اسم دوقلوی پسر

  • آرشاک و ارشاک

    آرشاک: همان ارشک و اشک است که یونانی‌ها آن را آرزاس نوشته اند · ارشاک: نام بنیان‌گذار سلسله اشکانی

  • آکام و اسلام

    آکام: انجام (به کردی · اسلام: تسلیم در برابر خدا

  • افشین و اروین

    افشین: ِ (1) خیذر ابن کاووس [226هجری] آخرین امیر اشروسنه · اروین: (= آروین) (

  • بارمان و بنیان

    بارمان: محترم · بنیان: بنیاد

  • بسام و بهکام

    بسام: لبخندزننده · بهکام: کسی که به بهترین وجهی به آرزوی خود رسیده

  • بشیر و بصیر

    بشیر: مژده دهنده · بصیر: بینا

  • پارسیا و پوریا

    پارسیا: منسوب به پارسی( · پوریا: نام پهلوان دلیر ایرانی مشهور به پهلوان محمود خوارزمی و ملقب به «پوریای ولی» و نیز متخلص به قتالی

  • پایا و پویا

    پایا: از بن فعل «پاییدن» به معنای ماندن و دوام آوردن و پسوند «ا» ساخته شده و معنای آن پایدار · پویا: جوینده

  • پدرام و پیام

    پدرام: آراسته · پیام: الهام

  • جلال و جمال

    جلال: پرشکوه · جمال: زیبارو

  • جمشید و جنید

    جمشید: شاه جم · جنید: سپاهی کوچک

  • جواد و جهاد

    جواد: بخشنده · جهاد: مصدر باب مفاعله از ریشه‌ی «ج-ه-د» به معنای کوشش و تلاش

  • حبیب و حسیب

    حبیب: دوست · حسیب: محاسبه‌گر و بزرگوار

  • حکیم و حلیم

    حکیم: خردمند · حلیم: بردبار

  • دادور و داور

    دادور: مرکب از «داد» به معنی عدل و قانون و پسوند دارندگی «ور» · داور: نام موبدی است همزمان واز مریدان دستور آذرکیوان

  • دستان و دهقان

    دستان: در فارسی کهن به معنی نیرنگ و چاره‌گری · دهقان: کشاورز

  • دلاور و دانشور

    دلاور: دلیر · دانشور: از «دانش» و پسوند دارندگی «ور»

  • رادوین و رودین

    رادوین: از «راد» به معنای جوانمرد · رودین: از «رود» با پسوند «ین»

  • راشین و رویین

    راشین: تو شه · رویین: «رویین» از «روی» به معنای مفرغ و فلز و پسوند «ین» ساخته شده و یعنی رویینه و سخت و استوار

  • روجیار و رستگار

    روجیار: از «روژ/روج» به معنای روز و خورشید و «یار» به معنای دوست و همراه · رستگار: از «رستن» به معنی رها شدن و نجات یافتن

  • زهیر و زبیر

    زهیر: گل کوچک · زبیر: ابن‌عوام قریشی [قرن اول هجری] از خویشاوندان و از صحابه‌ی پیامبر اسلام(ص) و برادر زاده‌ی حضرت خدیجه همراه با طلحه در جنگ جمل شرکت کرد و کشته شد

  • ساسان و سبحان

    ساسان: پسر بهمن و نوهی اسفندیار · سبحان: از ریشه‌ی «س ب ح» به معنای پاک دانستن و ستودن خداوند

  • سامیار و سانیار

    سامیار: از نام‌های کمیاب امروزی زردشتیان · سانیار: نام قبیله ای از اکراد

  • ستار و سردار

    ستار: پوشاننده (عیب‌ها) · سردار: فرمانده

  • شهداد و شهراد

    شهداد: صورت کوتاه‌شده‌ی «شاه‌داد» · شهراد: پادشاِه جوانمرد

  • شهرداد و شیرزاد

    شهرداد: · شیرزاد: نام جارچی روزگار انوشیروان (١٠٢ تبرستان مرعشی)

  • شهریار و شهسوار

    شهریار: شاه · شهسوار: ١- نام یکی از بستگان فیروزشاه ٢- نام یکی از پهلوانان طالقان

  • صوفی و صفی

    صوفی: پیرو یکی از فرقه‌های تصوف · صفی: برگزیده

  • عباد و عماد

    عباد: بندگان · عماد: ستون و تکیه‌گاه

  • عثمان و عمران

    عثمان: جوجه هوبره · عمران: آبادانی

  • فربود و فرنود

    فربود: راست · فرنود: برهان و دلیل[

  • فرشاد و فرناد

    فرشاد: نام پدر بهرام کوچک از شاگردان دستور · فرناد: در برخی فرهنگ‌ها به معنای پایاب (جای کم‌عمق رود که از آن گذر کنند) آمده و برخی آن را «دارای فر و داد» دانسته‌اند

  • فرنام و فرهام

    فرنام: بهترین نام · فرهام: نیک اندیش[

  • کاروان و کیسان

    کاروان: کا ر وان · کیسان: «کیسان» در فرهنگ‌های نام فارسی از «کی» (لقب پادشاهان کیانی) و پسوند همانندی «سان» دانسته شده و معنای «همانند کیان» یعنی بزرگ‌منش و شاه‌گونه دارد

  • کامران و کنعان

    کامران: خوشبخت · کنعان: منقبض

  • کوشان و کیوان

    کوشان: (از کوش (کوشیدن) +ان (پسوند صفت فاعلی)) =(1- · کیوان: نام پدر موبد سروش

  • گرشاسب و گشتاسب

    گرشاسب: دارنده اسب لاغر · گشتاسب: یکی از شخصیت‌های شاهنامه

  • مختار و ماهیار

    مختار: مستقل · ماهیار: یار ماه

  • مهزیار و مهیار

    مهزیار: نامی کهن که در فهرست رسمی آن را برابر «مازیار» دانسته‌اند و در هر دو · مهیار: یکی از شخصیت‌های شاهنامه

  • میعاد و مهراد

    میعاد: محل بازگشتن · مهراد: بخشنده مهر

  • نصیر و نذیر

    نصیر: یاری‌گر · نذیر: «نَذیر» صفت از ریشه‌ی «ن ذ ر» به معنای بیم‌دهنده و هشداردهنده است و در برابر «بشیر» (مژده‌دهنده) قرار دارد

  • نعمان و نبهان

    نعمان: خون · نبهان: زیرک و باشرف [جد جاهلیِ قبیله‌ی طی]

  • نوین و نقشین

    نوین: دارای حالت یا کیفیت نو · نقشین: دارای نقش

  • وحید و ولید

    وحید: زیبا · ولید: نوزاد

  • هجیر و هژیر

    هجیر: زیبارو · هژیر: زیبارو

  • هوشیار و هژار

    هوشیار: باهوش و آگاه · هژار: فقیر

  • هومن و هیمن

    هومن: خوب منش · هیمن: هیمن

  • یونا و یانا

    یونا: «خداوند می‌دهد» · یانا: نیکی رسان

برای پیدا کردن اسم خواهر یا برادر با همین قاعده، به صفحه‌ی هر اسم سر بزنید؛ بخش «اسم خواهر و برادر» همان‌جاست.