معنی اسم أیاد
أیاد یعنی:
بازو، آغوش، از ریشهی ید (دست) [جد قبیلهی بنو ایاد].
منبع: نامشناخت، شروین وکیلی
اسمی با ریشهی عربی.
- ریشه
- عربی
- ابجد
- ۱۶ (صغیر: ۴)
اسم‌های مشابه أیاد
- اویسا (احتمالی) صورتی از «اویس»
- اولیا جمع «ولی» به معنای دوستان
- اولیا قلی (احتمالی) ترکیبی از «اولیا» (دوستان خدا
- اویس نام یکی از عارفان و پارسایان و تابعین صدر اسلام
- اولاد نام مرزبان و پهلوانی است در زمان رستم بدان مرز اولاد بُد پهلوان یکی نامجوی دلیر و جوان
- نور خان (احتمالی) ترکیبی از «نور» (روشنی) و «خان» (بزرگ و سرور
- نورآتا (احتمالی) ترکیبی از «نور» (روشنی) و «آتا». معنی «نور»: عربی
- نورآفاق (احتمالی) ترکیبی از «نور» (روشنی) و «آفاق». معنی «نور»: عربی
- نورا الله نور الهی، نور خدا
- نورخدا نور خدا
- نوراله نور خدا
- نورالله ترکیبی از «نور» و «الله». معنی «نور»: عربی
اسم خواهر و برادر برای أیاد
اسم‌هایی که ریشهی مشترک با أیاد دارند و تعداد هجایشان نزدیک به آن است.
پرسش‌های رایج درباره‌ی أیاد
معنی اسم أیاد چیست؟
در نامشناخت، شروین وکیلی برای أیاد این معنی آمده است: بازو، آغوش، از ریشهی ید (دست) [جد قبیلهی بنو ایاد].
ابجد أیاد چند است؟
ابجد کبیر أیاد ۱۶ و ابجد صغیر آن ۴ است.