معنی اسم کیخسرو

کیخسرو یعنی:

(1- به مجاز) (در قدیم) پادشاه بزرگ و والامقام؛ (2- در پهلوی) «کی نیک نام».

(3- اَعلام) ((1) در شاهنامه) شاه داستانی ایران، پسر سیاوش و نوهی کیکاووس، که پس از کشته شدن پدرش، نزد مادرش فرنگیس در توران بزرگ شد.گودرز سردار ایرانی او را به ایران آورد.او انتقام خون پدر را از افراسیاب گرفت و او را در کنار دریاچه‌ی چیچست ُکشت.سرانجام با چند تن از پهلوانان به کوهی رفت و همگی در زیر برف ناپدید شدند.

(2) کیخسرو نام سه تن از شاهان سلجوقی روم.غیاث الدین کیخسرو اول:شاه [597 588-.

607 601- قمری]، که در سال 597هجری برادرش سلیمانشاه دوم او را وادار به ترک سلطنت کرد، ولی با مرگ برادر دوباره تاج و تاخت را به دست آورد [حدود 601هجری] در جریان کشور گشایی در آناطولی کشته شد.غیاث الدین کیخسرو دوم:شاه [643 634- قمری] که در جریان لشکر کشی به ارمنستان درگذشت.غیاث الدین کیخسرو سوم:شاه [682 664- قمری]، که در خردسالی به سلطنت رسید و امور سلطنت به دست معین الدین پروانه افتاد.به فرمان تگودار، ایلخان مغول کشته شد.

منبع: بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال)

معنی دیگر:

در اوستا گوی هئوستروَ ka-v1-ha-us-ra- ایا ا به معنی- آوازه نیک و نیکنام.

١- نام سومین پادشاه کیانی پسر سیاووش، و نوه کیکاووس.

پس از کشته‌شدن سیاووش، گیو به جستجوی او برخاست و او را در توران زمین یافت و با مادرش فرنکیس بایران آورد. (شاهنامه + فرهنگ.

٢- در بند ١٣٢ فروردین یشت به فروهر او درود فرستاده شه.

منبع: گنجینه نام‌های ایرانی، پورپارسی

معنی دیگر:

یکی از شخصیت های شاهنامه.

منبع: فرهنگ نام‌های ایرانی

معنی دیگر:

کیخسرو پسر سیاوش و فرنگیس، دادگرترین پادشاه شاهنامه که کین پدر را از افراسیاب گرفت و سرانجام از پادشاهی کناره گرفت و ناپدید شد.

بدون منبع؛ پیشنهاد هوش مصنوعی