معنی اسم هدایت

هدایت در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): راهنمایی کردن به مسیر درست، ارشاد؛ (2- در تصوف) راهنمایی از سوی خداوند که باعث رسیدن انسان به کمال می‌شود، آنچه خداوند به دل سالک می‌افکند تا به سبب آن به کمال رسد؛ (3- اَعلام) (1) تخلص رضاقلی خان لله باشی، ادیب و مورخ ایرانی، پدر مخبرالدوله.مؤلف انجمن آرای ناصری (فرهنگ فارسی)، ریاض العارفین، ذیل روضۀالصفا و مجمع الفصحا، همه به فارسی؛ (2) هدایت (= صادق هدایت) 1330 1281- [:شمسی] نویسنده‌ی ایرانی، از پیشگامان ادبیات داستانی به سبک غرب و با محتوای کاملاً ایرانی.از جمله:زنده بگور، سه قطره خون، سایه روشن، علویه خانم، حاجی آقا.از نخستین گردآورندگان ایرانی فرهنگ مردم.شامل نیرنگستان و اوسانه.مترجم متن‌های پهلوی به فارسی از جمله:زند و هومن یسن، شهرستان‌های ایران، کارنامهی اردشیر بابکان، گزارش گمان شکن.آثارش به بسیاری از زبان‌های ترجمه شده است؛ (3) هدایت (= مهدی قلی هدایت): [1334 1240- شمسی] دولتمرد و ادیب ایرانی، ملقب به مخبرالسلطنه و فرزند مخبرالدوله.نخست وزیر ایران [1312 1306- شمسی]، که قبلاً 13بار وزیر و چهار بار استاندار شده بود.از نوشته‌های اوست:خاطرات و خطرات، سفرنامه‌ی مکه و کار بیکاری؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: راهنمایی.

هدایت اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر هدایت ۴۲۰ و ابجد صغیر آن ۱۲ است.