معنی اسم جامی

جامی در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): (جام +ی (پسوند نسبت)) 1-، منسوب به جام؛ (2- اعلام) (1) نورالدین ابوالبرکات عبدالرحمان بن نظام الدین احمد بن محمد جامی [898 817- قمری]، شاعر، عارف و نویسنده ی ایرانی، مرید و شاگرد نزدیک او عبدالغفور لاری، لقب اصلی او را عمادالدین و لقب مشهور او را نورالدین ذکر کرده است.جامی تحصیلات مقدماتی را نزد پدر خود آموخت بعد از آن در نظامیۀ هرات به تحصیل پرداخت و نزد افرادی چون خواجه علی سمرقندی و شهاب الدین محمد جاجرمی کسب فیض نمود.علوم لسانی، بلاغی، منطق، حکمت، کلام، فقه، اصول، حدیث، قرائت، تفسیر قرآن، ریاضیات و هیأت فرا گرفت.پس از یادگیری علوم زمان خود عشق به عرفان در دل او پدید آمد و با سلسله ی نقشبندیه آشنا شدو به سعدالدین محمد کاشغری، سپس ناصرالدین عبیدالله (خواجه احرار) ارادت ورزید و از آنان پیروی کرد.اما هیچگاه به ارشاد نپرداخت.انتساب جامی به سلسله نقشبندیه تأییدی بر سنّی بودن اوست وی ابتدا «دشتی» تخلص می کرد سپس به مناسبت محل تولدش و ارادتش به شیخ جام تخلص «جامی» را برای خود انتخاب کرد.آثار منظوم و منثور متعددی دارد و دیوانش مشتمل بر قصاید، غزلیات، مثنویات، قطعات و رباعیات است که در اواخر عمر آن را در سه قسمت فاتحه الشباب، واسطه العقد و خاتمه الحیوه تدوین کرد که شامل اشعار دوران جوانی، اواسط زندگی و اواخر حیات اوست.آثار منظوم او غیر از دیوان هفت مثنوی است که به هفت اورنگ مشهور است عبارتند از:سلسله الذهب، سلامان و ابسال، تحفۀ الاحرار، سبحۀ الابرار، یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و خردنامه ی اسکندری و آثار منثور او عبارتند از:نقدالنصوص فی شرح نقش الفصوص، نفحات الانس، لوایح، لوامع، شواهد النبوة، اشعۀ اللمعات و بهارستان؛ (2) بهاءالدین احمد جامی [سدة 9 قمری] شاعر ایرانی، از بازماندگان احمد جام ژنده پیل، اثر او منظومه ی بر وزن لیلی و مجنون نظامی است؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: منسوب به جام؛ نام شاعر نامدار قرن نهم.

جامی اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر جامی ۵۴ و ابجد صغیر آن ۶ است.