معنی اسم علاءالدین

علاءالدین در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): موجب بلندی آیین و کیش؛ (2- اَعلام) (1) قهرمان یکی از افسانه‌های هزار و یک شب، پسر فقیری که به چراغ جادو دست می‌یابد و به کمک غول چراغ به آرزوهایش میرسد؛ (2) علاءالدین بهمن شاه:لقب حسن گانگو، شاه هند [759 748- قمری] و بنیانگذار سلسله‌ی بهمنی دکن در هند که پایتختش گلبرگه بود؛ (3) علاءالدین تبریزی [قرن 11هجری] خوشنویس تبریزی، معروف به علابیگ؛ (4) علاءالدین تکش:شاه [596 568- قمری] سلسله‌ی خوارزمشاه در خوارزم و خراسان.آخرین شاه سلجوقی عراق را کشت و اصفهان را نیز تصرف کرد؛ (5) علاءالدین جهانسوز:مشهور به علاءالدین حسین غوری، شاه [556 544- قمری] سلسله‌ی آل شَ نَسب در شمال افغانستان، که غزنین را گرفت و آتش زد [545هجری].در جنگ با سنجر اسیر شد و مدتی زندانی او بود؛ (6) علاءالدین خلجی:شاه دهلی [715 695- قمری]، که پس از کشتن عمویش فیروزشاه بر تخت نشست.از پیشروی مغول در هند جلوگیری کرد و در دکن و راجستان پیروزی‌هایی به دست آورد؛ (7) علاءالدین علی ابن مخلص 732 670- [:قمری] متخلص به عاشق پاشا، شاعر ترک، سرایندهی یکی از منظومه‌های ترکی موجود به نام غریب نامه یا معرف نامه، در تصوف؛ (8) علاءالدین محّمد خوارزمشاه:شاه سلسله‌ی خوارزمشاهیان [617 596- قمری] پسر علاءالدین تکش، که در زمان او چنگیز خان به ایران لشکر کشید و او به جزیره‌ی آبسکون گریخت؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: بلندی دین.

علاءالدین اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر علاءالدین ۱۹۷ و ابجد صغیر آن ۵ است.