معنی اسم شایسته
Shayesteh
شایسته یعنی:
(صفت فاعلی از شایستن) 1-، دارای ویژگی مطلوب، مناسب، سزاوار و در خور، لایق.
2- دارای تواناییهای لازم برای به دست آوردن چیزی یا انجام دادن کاری.
منبع: بانک جامع نامهای ایرانی (ثبت احوال)
معنی دیگر:
نیکو.
منبع: نامنامه کردی
معنی دیگر:
سزاوار و لایق.
بدون منبع؛ پیشنهاد هوش مصنوعی
اسمی با ریشه‌ی کردی.
- ریشه
- کردی
- املای انگلیسی
- Shayesteh
- ابجد
- ۷۷۶ (صغیر: ۸)
املای دیگر
شایسته را به این شکل‌ها هم می‌نویسند: «شا یسته». املای معیار در این صفحه «شایسته» است.
اسم‌های هم‌معنی با شایسته
اسم‌های مشابه شایسته
- شاکو شاهو، کوه بزرگ
- شامار قهر مان
- شارو بکر، دست نخورده
- شاناز ناز دار، اهنگی در موسیقی دوران ساسانیان
- شانا باد ملایم
- ناری نام تر ا نه ای
- نازاربانو (احتمالی) ترکیبی از «نازار» و «بانو» (بانو). معنی «نازار»: کردی
- نازار پر ناز
- نشتیمان (احتمالی) میهن (نیشتمان)
- نشمین (احتمالی) یعنی آرام
- نشتمان وطن
- نوژین (احتمالی) یعنی زندگی نو
اسم خواهر و برادر برای شایسته
اسم‌هایی که ریشه‌ی مشترک با شایسته دارند و تعداد هجایشان نزدیک به آن است.
پرسش‌های رایج درباره‌ی شایسته
معنی اسم شایسته چیست؟
شایسته در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نامهای ایرانی (ثبت احوال): ، دارای ویژگی مطلوب، مناسب، سزاوار و در خور، لایق؛ 2- دارای تواناییهای لازم برای به دست آوردن چیزی یا انجام دادن کاری؛ در نامنامه کردی: نیکو؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: سزاوار و لایق.
ابجد شایسته چند است؟
ابجد کبیر شایسته ۷۷۶ و ابجد صغیر آن ۸ است.