معنی اسم منصور

منصور در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): یاری داده شده، پیروز شده، پیروز و موفق؛ (2- درحالت قیدی) به صورت غلبه یافته، پیروزمندانه؛ 3- (اَعلام) (1) نام دو تن از امیران سامانی.منصور اول:امیر [366 350- قمری]، محمد بلعمی وزیر او بود.منصور دوم:امیر سامانی [389 387- قمری]؛ (2) منصور:لقب ابوجعفر عبدالله، دومین خلیفه‌ی عباسی [158 136- قمری] معروف به دوانیقی، که به دستور او پایتخت عباسیان در بغداد ساخته شد، ابو مسلم کشته شد و قیام مقنع و چندین قیام علویان سرکوب شد.در زمان او آندلس از خلافت عباسی جدا شد؛ (3) منصور (= شاه منصور):شاه بخشی از جنوب ایران و آخرین شاه [795 790- قمری] سلسله‌ی آل مظفر، که در جنگ با امیر تیمور گورکان کشته شد؛ (4) منصور (= منصور ابن ابی عامر):لقب محمد ابن عبدالله[:قرن 3هجری] وزیر و سردار امویان آندلس، از فاتحان معروف آن سرزمین، که در برابر مسیحیان پیروزی‌های درخشانی داشت؛ (5) منصور بالله[:قرن 4 هجری] لقب قاسم ابن علی، پیشوای زیدی یمن؛ (6) منصور دشتکی =(:غیاث الدین منصور) [قرن 5هجری] فقیه و حکیم ایرانی. وزیر شاه تهماسب اول صفوی [937 936- قمری]، که استعفاء داد و برای ادامه‌ی کار تدریس به شیراز بازگشت.از آثار اوست: اخلاق منصوری، الاشارات والَتلویحات (حکمت)، تعدیلُ المیزان (منطق) و َمعال ُِم الشَ فا (طب)؛ (7) منصور حلاج (= حسین ابن منصور)[:قرن 3و 4هجری] اندیشمند ایرانی، از مردم فارس، از بزرگان صوفیه و مؤلف چندین کتاب، که تن‌ها یکی از آن‌ها به عربی در دست است، به نام کتاب الطَّ واسین.او در بغداد هشت سال زندانی و پس از آن تکفیر و سنگسار شد و جسدش را سوزاندند؛ در نام‌شناخت، شروین وکیلی: پیروز، اسم مفعول از ریشه‌ی نصر؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: پیروز، یاری‌شده.

منصور اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر منصور ۳۸۶ و ابجد صغیر آن ۲ است.