معنی اسم شمس
Shams
شمس یعنی:
1- خورشید؛ َ(2- اعلام) (1) سورهی نود و یکم از قرآن کریم دارای پانزده آیه.
(2) شمس تبریزی(:شمسالدین محّمدابن علی) [حدود 582- حدود 645قمری] صوفی و عارف ایرانی، که دیدارش در مولوی [642هجری] تأثیر شگرفی داشت و مولوی دیوان شمس را به نام او سروده است.
(3) شمس فخری[:قرن 8هجری] دایره المعارف نویس و ادیب ایرانی، مؤلف معیار جمالی.
(4) شمس قیس رازی(:شمس الدین محّمدابن قیس [زنده در 643هجری]، ادیب ایرانی، که از 623هجری در شیراز میزیست.
مؤلف المعجم فی معاییر اشعارالعجم، دربارهی شعر فارسی؛ (5) شمس مغربی (محّمد شیرین) [قرن 7و 8هجری]، عارف و شاعر ایرانی از مردم تبریز، مؤلف کتابهایی در عرفان.
منبع: بانک جامع نامهای ایرانی (ثبت احوال)
معنی دیگر:
خورشید؛ نام شمس تبریزی، مراد مولوی؛ نام سوره نود و یکم قرآن.
بدون منبع؛ پیشنهاد هوش مصنوعی
اسمی پسرانه با ریشه‌ی عربی.
- جنسیت
- پسرانه
- ریشه
- عربی
- املای انگلیسی
- Shams
- ابجد
- ۴۰۰ (صغیر: ۴)
اسم‌های مشابه شمس
- شاهعلی (احتمالی) ترکیبی از «شاه» (پادشاه) و «علی» (بلندمرتبه). معنی «علی»: عربی
- شاهد آگاه، اسم فاعل از ریشه‌ی عربی شهد (دیدن و مشاهده کردن) [از القاب خداوند]
- شاهر مشهور، معروف
- شاهرضا (احتمالی) ترکیبی از «شاه» (پادشاه) و «رضا» (خشنودی). معنی «رضا»: عربی
- شاهعباس (احتمالی) ترکیبی از «شاه» (پادشاه) و «عباس» (شیر بیشه). معنی «عباس»: عربی
- شاهق بلند، مرتفع، اسم فاعل از ریشه‌ی شهق (بلندی)
- شاهد عباس (احتمالی) ترکیبی از «شاهد» و «عباس» (شیر بیشه). معنی «شاهد»: عربی
- شاهپور رضا (احتمالی) ترکیبی از «شاهپور» و «رضا» (خشنودی). معنی «شاهپور»: فارسی
- محمد آسف ترکیبی از «محمد» و «آسف». معنی «محمد»: عربی؛ ستوده؛ نام پیامبر اسلام
- محمد آشنا (احتمالی) ترکیبی از «محمد» (ستوده) و «آشنا». معنی «محمد»: عربی
- محسن الدین (احتمالی) ترکیبی از «محسن» (نیکوکار) و «الدین» (دین). معنی «محسن»: عربی
- محسن اله (احتمالی) ترکیبی از «محسن» (نیکوکار) و «اله» (خدا). معنی «محسن»: عربی
اسم خواهر و برادر برای شمس
اسم‌هایی که ریشه‌ی مشترک با شمس دارند و تعداد هجایشان نزدیک به آن است.
پرسش‌های رایج دربارهی شمس
معنی اسم شمس چیست؟
شمس در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نامهای ایرانی (ثبت احوال): خورشید؛ َ(2- اعلام) (1) سورهی نود و یکم از قرآن کریم دارای پانزده آیه؛ (2) شمس تبریزی(:شمسالدین محّمدابن علی) [حدود 582- حدود 645قمری] صوفی و عارف ایرانی، که دیدارش در مولوی [642هجری] تأثیر شگرفی داشت و مولوی دیوان شمس را به نام او سروده است؛ (3) شمس فخری[:قرن 8هجری] دایره المعارف نویس و ادیب ایرانی، مؤلف معیار جمالی؛ (4) شمس قیس رازی(:شمس الدین محّمدابن قیس [زنده در 643هجری]، ادیب ایرانی، که از 623هجری در شیراز میزیست. مؤلف المعجم فی معاییر اشعارالعجم، دربارهی شعر فارسی؛ (5) شمس مغربی (محّمد شیرین) [قرن 7و 8هجری]، عارف و شاعر ایرانی از مردم تبریز، مؤلف کتابهایی در عرفان؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: خورشید؛ نام شمس تبریزی، مراد مولوی؛ نام سوره نود و یکم قرآن.
شمس دخترانه است یا پسرانه؟
شمس اسمی پسرانه است.
ابجد شمس چند است؟
ابجد کبیر شمس ۴۰۰ و ابجد صغیر آن ۴ است.