معنی اسم عبدالوهاب

عبدالوهاب در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): بنده‌ی خدای بسیار بخشنده؛ (2- اَعلام) (1) عبدالوهاب البیاتی [1999 1926- میلادی] شاعر، ادیب و نویسنده ی عراقی و مشهورترین شاعر معاصر عرب، از پیشگامان شعر امروز به شمار می رود.در رشته ی زبان و ادبیات عرب تحصیل کرد سپس به نویسندگی و تدریس پرداخت ولی به خاطر فعالیت‌های سیاسی از کار اخراج و بازداشت شد.از آن پس تمام عمرش در سفر به کشورهای مختلف گذشت.مدتی در دانشگاه مسکو به تدریس در انستیتوی ملل آسیا و پژوهش پرداخت.شاعر و مبارزی آزاده بود که علاوه بر تبعید و آوارگی دائم، دو بار از او سلب تابعیت شد.ابتدا سبک واقع گرایان سوسیالیستی داشت سپس مشرب اومانیسم و عرفان را برگزید.اشعار او به زبان های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، روسی و اسپانیایی ترجمه شده است.شاید شعر هیچ شاعر معاصر عربی به اندازه ی او مورد تحقیق و بررسی قرار نگرفته است.از آثار اوست:فرشتگان و شیطان ها، ابریق های شکسته، افتخار کودکان و زیتون راست، و ماه شیراز؛ (2) عبدالوهاب شعرانی[973 898- قمری] صوفی، فقیه و محدث.در طریقت پیرو شاذلیه (فرقه ای از صوفیه، منسوب به تاج الدین شاذلی) بود و خودش طریقت شعراویه را به وجود آورد.از آثار اوست:الیواقیت والجواهر والمیزان الشعرانیه؛ (3) عبدالوهاب قزوینی [قرن 13و 14قمری] عالم ایرانی، در مدرسه ی دوست علی خان معیرالممالک تهران تحصیلات دینی و ادبی اش را به پایان برد.پس از تأسیس دارالتألیف در حدود سال 1294قمری تحت نظارت اعتضادالسلطنه جزء مؤلفان چهارگانه ی نامه ی دانشوران درآمد.پدر علامه محمد قزوینی است؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: بنده‌ی خدای بخشنده.

عبدالوهاب اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر عبدالوهاب ۱۲۱ و ابجد صغیر آن ۱ است.