معنی اسم حسین

حسین در منابع چند معنی دارد. در بانک جامع نام‌های ایرانی (ثبت احوال): خوب، نیکو؛ َ(2- اعلام) (1) حسین ابن علی =[:امام حسین (ع)] [61 4- قمری] سومین امام شیعیان، ملقب به ِسیدالُشهَ دا و خامس آل عبا، که خلافت یزید ابن معاویه را نپذیرفت و در جنگ با سپاهیان اموی همراه جمعی از یارانش شهید شد؛ (2) حسین ابن روح نوبختی[:قرن 4هجری] سومین نایب از نایب‌های چهارگانه‌ی امام قائم شیعیان، حضرت مهدی (ع)؛ (3) حسین ابن محّمد آوی[:قرن 8هجری] اولین مترجم کتاب محاسن اصفهان مافروخی از عربی و فارسی؛ (4) حسین ابن منصور[:قرن 4هجری] اندیشمند ایرانی، از مردم فارس، از بزرگان صوفیه و مؤلف چندین کتاب، که تن‌ها یکی از آن‌ها به عربی در دسترس است، به نام کتاب الط َّ واسین.او در بغداد 8سال زندانی و پس از آن تکفیر و سنگسار شد و جسدش را سوزاندند؛ (5) حسین ایلکانی، نام دو تن از شاهان جلایری.حسین اول =(:حسین جلایر) سومین شاه [784 776- قمری] سلسله، که در تبریز بر تخت نشست و به دست برادرش احمد ایلکانی کشته شد.حسین دوم =(:حسین ابن علاءالدوله) آخرین شاه [835 827- قمری] سلسله‌ی ایلکانی، که بر بخشی از عراق حکومت کرد، به دست قراقوینلوها کشته شد؛ (6) حسین بایقرا:شاه [911 873- قمری] سلسله‌ی تیموری در خراسان و ماوراءالنهر، که علیشیر نوایی وزارت او را داشت؛ (7) حسین صفوی:شاه ایران [1135 1105- قمری] از سلسله‌ی صفوی، معروف به شاه سلطان حسین، که افغانان در زمان او به ایران حمله و او را از سلطنت خلع کردند و پس از مدتی کشتند؛ در نام‌شناخت، شروین وکیلی: زیبا، نیکو، از ریشه‌ی عربی حسن؛ در پیشنهاد هوش مصنوعی: مصغّر «حسن»، یعنی نیکوی کوچک. نام امام سوم شیعیان، حسین بن علی، که در کربلا با یارانش به شهادت رسید و نماد ایستادگی و آزادگی است.

حسین اسمی پسرانه است.

ابجد کبیر حسین ۱۲۸ و ابجد صغیر آن ۸ است.